لحظهء الهام را مىتوان در تعابير و مفاهيم انسانى ، چنان كه بايد ، بيان كرد يا نه ؛ ديگرى كنار گذاشته شدن خداشناسى - به شيوهء كاتوليك‌ها و ارتباط مستقيم با خدا طبق تعليم پروتستان‌ها - بوسيلهء كارل به ارث « 1 » ( وفات ، 1968 م ) است ؛ سومى كوشش پىگير و نيرومند پاول تاليچ « 2 » ( فت ، 1965 م ) براى يافتن و ارزيابى كردن امكانات عقل در يارى دادن به خداشناسى است . كلام يهود و اسلامى نيز با همين مسأله سر و كار دارند - با ماهيّت خدا و پيوند او با انسان و جهان . و ليكن هر دوى آن دين‌ها در اين مباحث كمتر از مسيحيّت پيچيدگى دارند ، زيرا آنها با مسائلى كه از مطرح ساختن مسيح‌شناسى « 3 » در آيين ترسايى پديد آمده ، سر و كارى ندارند . به عبارت ديگر نه موسى ( ع ) و نه رسول اكرم ( ص ) ذات پيچيده‌يى - كه بتواند فرزند خدا قرار گيرد - ندارند ، و هر دو دربارهء بندگى خود به خداى تعالى صريح و قاطع بوده‌اند . - براى مطالعهء بيشتر : - MC Giffert , A . C . , History of Christian Thought , ( 2 vols . , London - N . Y . , 1953 ) ; - Werner , Martin , Formation of Christian Dogma ( London , 1957 ) ; - A Handbook of Christian Theology , ed . by Martin Halverson and A . A . Cohen ( New York , 1985 ) .

--> ( 1 ) . karl Barth . ( 2 ) . paul Tallich . ( 3 ) . christology .